PLAY is bedoeld als een hedendaagse re-enactment van het multimedia-event Corpocinema uit 1967. Tijdens dit event, dat op het Museumplein in Amsterdam plaatsvond, stonden een experimentele toepassing van beeldprojectie en het los weken van de kijker uit zijn passieve houding van louter consument en hem tot een actief deelnemer te maken van het creatieve proces centraal. Het laatste lijkt een gedateerd ideaal, maar kan vertaald worden naar vandaag door het centraal stellen van de beleving van de toeschouwer.

Corpocinema was het resultaat van een samenwerking tussen Tjebbe van Tijen van het Sigma Centrum en Jeffrey Shaw en Theo Botschuijver van de Eventstructure Research Group. Deze laatste groep kunstenaars onderzocht door middel van hun werk de mogelijkheden van nieuwe technologische materialen zoals plastic en processen als projectie en laser, waarbij de uitkomst van hun onderzoek aan het publiek werd aangeboden in een openbare setting.

Er werd geëxperimenteerd met het scheppen van een situatie waarin het publiek de mogelijkheid krijgt om in een speciaal hiervoor ontworpen omgeving rond te lopen, waarbij een relatie ontstaat tussen het geprojecteerde beeld en het geluid en het eigen lichaam. Dit concept staat tegenwoordig bekend als Expanded Cinema.

Hedendaagse uitvoering

PLAY wil een project zijn waarbij een Expanded Cinema Environment wordt gecreëerd op een plaats in de openbare ruimte, waarbij de projectie en het geluid een directe relatie aangaan met de bezoekers en met de omgeving. Net als in 1967 staat de combinatie van kunst en technologie centraal. Er wordt geëxperimenteerd met het samengaan van videobeelden en geluid, waarbij de uitkomst wordt gepresenteerd in een surround installatie.

Thema

Synchroniciteit
Het idee dat er een gelijktijdige ontwikkeling van dezelfde concepten mogelijk is in de toepassing van verschillende media, maar ook in de beleving van de toeschouwers wordt als centraal uitgangspunt genomen voor het project.

Het ontwerpen van gedeelde tijd
Is er een omgeving denkbaar waarin tijd niet alleen verstild, versneld of verstoord wordt ervaren, maar waarin een ervaring van publieke tijd kan worden gecreëerd door de noodzaak daartoe expliciet tot uitgangspunt te nemen?

Het samengaan van beeld en geluid
Een uitwerking van het samengaan van beeld en geluidseffecten resulteert in een installatie waarin surround beeld en geluid tesamen een multimedia omgeving vormen, waar de toeschouwer door heen kan wandelen en een synergie tussen beeld en geluid ervaren kan worden.

Een combinatie van heden en verleden
PLAY vertaalt de doelstellingen van het Corpocinema project uit 1967 naar de hedendaagse situatie, en is hierdoor een heropvoering van oude idealen en een onderzoek van een hedendaagse toepassing ervan tegelijkertijd.

Werkwijze

Op het Museumplein zal een installatie geplaatst worden die bestaat uit een grote koepel, met daaromheen in een spiraalvorm vijf lange schermen. De koepel, met een diameter van tien meter en een hoogte van vijf meter, wordt bespannen met poly-stretch doek, waarop geprojecteerd kan worden. De schermen om de koepel heen zijn twintig meter lang. Het geheel vormt een grote installatie, waarop geprojecteerd zal worden door meerdere beamers en diaprojectoren. Deze projecties zullen in elkaar overlopen en de gedurende de gehele performance veranderen. Het publiek zal tussen de armen van de koepel door kunnen lopen, en zo op gaan in de projecties. Door het gebruik van vooraf gerealiseerde software wordt het live componeren en uitvoeren van surround geluid mogelijk gemaakt. De projecties bestaan uit live gemixed surrounde videobeelden. Audio en video zijn aan elkaar gekoppeld en werken samen aan een zo compleet mogelijke synergie tussen beeld en geluid.

About Surreal Projects

PLAY is an open-air Expanded Cinema Environment event. Projections, light and sound will come together to form an immersing environment. In 1967 the multi-media event Corpocinema took place on the museumplein, in Amsterdam. Play is a re-enactment of this event and, like its predecessor, technology and art form a central component. Play will be an experimentation to combine video, light and sound together into a cohesive whole using a self-developed, syncronized and surround sound/visual system.

PLAY is a contemporary re-enactment of the multimedia event Corpocinema of 1967. Corpocinema was a result of the cooperation between Tjebbe van Tijen of the Sigma Centrum and Theo Botschuijver and Jeffrey Shaw of the Eventstructure Research Group. Through their work this last artist collective researched the possibilities of new materials, like plastic, and processes, like projection and laser. The outcome of their research was presented to an audience in a public setting. They experimented with situations that made it possible for the audience to walk around in a specially designed space. This created a relationship between the projected image, sound and the recipient. This concept is now known as Expanded Cinema.
During the Corpocinema event, videoprojections helped to free the recipients of their passive attitude of being consumers and to turn them into active participants of the creative process. This seems to be a somewhat outdated perspective, but in the modern version the recipient’s experience still plays a vital role.
An installation will be placed at the Museumsquare that consists of a big dome, surrounded by tall screens in a circular shape. The dome’s measures are: width of 10 m and height of 5 m. A poly-stretch cloth will be attached to it that takes the projections.
The ten screens surrounding the dome are: 6m. x 2,5m. each. All parts make up a big installation that will take multiple beamers and slideprojectors. These projections will merge and change during the performance. The audience can walk in between the the dome and will submerge into the projections. Specially written software will enable the live composition and creation of surround sound. The projections consist of live mixed surround video images. Audio and video will be connected and will create a synergy of image and sound